het Villa Vacht enorm tegenzit qua verbouwingen en ze alle steun heel hard kunnen gebruiken…. ❤️❤️

Kim vertelt…
** AF EN TOE WORD IK GILLEND GEK **
Dit jaar volgens mij iedere maand wel minstens één keer.

Ik weet niet waar we het aan verdiend hebben, maar het ene na het andere onheil volgt elkaar op. Mijn to-do lijst wordt almaar langer in plaats van korter. De klussen gaan mijn skills steeds verder te boven en allemaal vechten ze om de hoogste plek op de prioriteitenlijst.

Tussen de bedrijven door ben ik nog steeds bezig met het isoleren van het tuinhuis (dat al vanaf de eerste dag vervloekt lijkt).
De vloer ligt. Twee zijwandjes zijn klaar. De deuren zijn aangepast. Nog een raam met kozijn, twee wandjes en het dak te gaan en dan kan ik me gaan buigen over de afwerking en inrichten. Het gaat traag, want echt alles met betrekking tot het tuinhuis zit tegen.
Prioriteit omdat Ouzo’s vrijheid nu zodanig wordt beperkt dat hij spieren verliest en vetjes aankomt. Geen goede combinatie, zeker niet voor een senior kat met een dwarslaesie…

Verbonden met het tuinhuis is de tussenwand die tuin van catio scheidt en het dak om de catio tot aan het tuinhuis te verlengen. Ook dit stond eigenlijk nog voor de winter gepland, maar mijn provisorisch dak heeft inmiddels al zoveel overleefd dat ik hoop deze klus tot volgend jaar uit te kunnen stellen. Maar toch, hij staat op die lijst en maakt duidelijk dat het einde nog lang niet in zicht is.

De kelderklus dringt ook steeds meer, want na een paar weken muizenvrij te zijn geweest (of zo dachten we…) vond ik een tijdje geleden boven aan de trap aangevreten zakjes voer.
En tot overmaat van ramp hebben we nu ook al regelmatig een (ontzettend heldhaftige) muis op de slaapkamer achter en onder ons bed. OMG!!
Spullen om een start mee te maken liggen klaar; Voorstrijk, beton, mortel, gaten vuller etc
Maar de muren zijn in slechte staat en ik heb nog nooit iets van degelijk voeg of afsmeerwerk verzet. Het wordt dus weer een ‘learning by doing’ type klus en dat kost toch net iets meer mentale energie (en een potje moed) om aan te beginnen. Daarnaast zorgt het plan van aanpak gegarandeerd voor chaos en ravage door het hele huis en daardoor moet ik er in één weg -maar uiteraard wel tussen de bedrijven door- aan door kunnen werken.

En net als ik dat potje moed eindelijk opengetrokken heb, stuit ik op een enorme vochtplek in het domein van Frummel en PomPom (en afgelopen week tijdelijk ook Ranja). AAAAAaaahhhhhhhhh!!!!

Het blijkt nog niet zo makkelijk om de oorzaak van het vocht te achterhalen, maar het moet haast wel een flinke lekkage van de waterleiding zijn. De vochtplek heeft zich in korte tijd ontwikkeld.
En dat is dikke, dikke, dikke ellende…
Dit betekend dat ik alles moet gaan afbreken en de hele bijkeuken op de schop moet. De kasten zijn niet meer te redden (en niet meer te krijgen) en de douchebak, schappen en laboratorium tafel zijn allemaal met elkaar verbonden. Het vocht zit niet alleen in de wand en achter de kunststof panelen, maar is ook al onder het vinyl in de houten ondervloer getrokken.

Ook dit is weer een klus die hoog op de prioriteitenlijst staan, want als het een actief lek is dan wordt de schade alleen maar groter en van die schimmel op de wand wordt ook niemand vrolijk!

Maar ik weet het gewoon echt niet meer. Waar moet ik beginnen? En wanneer zal het eindigen?

Ik ben maar één persoon, met maar twee handen.
En om het alvast voor te zijn.. Aangeboden hulp (in de vorm van rechterhanden ter plaatse) is ontzettend lief en ik zou gruwelijk graag willen dat ik het aan kon nemen, maar het verstoord de dagelijkse routine in zo’n mate dat al het andere dan al snel in de soep loopt… Maar dat is een ander verhaal. Wie weet misschien voor een volgende keer.